Kras. 52 – theatrum musicum

„Rękopis uratowany z morza płomieni?” „Międzynarodowa wymiana kulturalna w późnym średniowieczu?” Brzmi to jak nagłówek aktualnego dziennika, ale jest to punkt wyjścia projektu „KRAS”. W jego centrum znajduje się polski XV-wieczny rękopis KRAS 52. Po tym, jak ledwo uniknął pożaru podczas II wojny światowej, jest obecnie jednym z najważniejszych skarbów muzycznych w warszawskiej Bibliotece Narodowej. Zawiera ponad 40 utworów muzycznych z całej Europy i jest świadectwem kulturalnego rozkwitu Polski w późnym średniowieczu. W zbiorze obok kompozycji maryjnych – wielogłosowych części mszalnych i unikalnych motetów ku czci Matki Bożej, pojawią się również wirtuozowskie kompozycje instrumentalne i utwory skomponowane na cześć nowo założonej dynastii Jagiellonów. Pochwalne hymny dotyczą nie tylko członków polskiej rodziny królewskiej – króla Władysława Jagiełły, jego żony Zofii oraz ich dwóch synów, ale też tętniącego życiem miasta Krakowa i postaci św. Stanisława. Te wyrafinowane utwory twórców rodzimych są przeplatane znanymi w całej Europie utworami Johannesa Ciconii czy Antonia Zachary da Teramo, które również zachowały się w polskim rękopisie i które urzekają iście włoską żywiołowością. Obecność repertuaru europejskiego z przełomu wieku XIV i XV w polskim źródle związanym z Krakowem plasuje to miasto na międzynarodowej scenie kulturalnej.