Giovanni Pierluigi da Palestrina – Missa Papae Marcelli

Uznanie Palestriny jako bodaj najwybitniejszego twórcy późnorenesansowego wyrażało się nie tylko w licznych prestiżowych pozycjach w najważniejszych rzymskich świątyniach – w tym stanowisku maestro di cappella chóru przy Bazylice św. Piotra – ale i w ciągłej inspiracji dokonaniami kompozytora przez następców, tak w odniesieniu do muzyki sakralnej, jak świeckiej. Giovanni Pierluigi da Palestrina, zainspirowany wielogłosową muzykę szkoły franko-flamandzkiej, rozwinął polifonią na gruncie włoskim, osiągając szczyty technicznego i artystycznego wyrafinowania.
Przykładem kunsztu kompozytora jest Missa Papae Marcelli – wyraz staranności w przekazie religijnego tekstu, dzięki której na pierwszy plan wysuwa się czytelność, połączonej z najwyższej próby kontrapunktalnym rozpisaniem głosów. Mimo pozornej surowości, msza zaskakuje ekspresją w kulminacyjnych z religijnego punktu widzenia momentach i wymaga od interpretatorów sprawności technicznej, skutecznej wzajemnej komunikacji i dużej wrażliwości. Nic więc dziwnego, że przed pulpitem i biecką publicznością stanie utworzony niedawno, ale przez doświadczonych, wybitnych śpiewaków Polyphonica Ensemble.